Załóż konto

Określ swój profil inwestora
Rejestracja umożliwi m.in.
  • dostęp do testów
  • udział w wybranych konkursach
  • otrzymywanie newslettera
Załóż konto Logowanie

Jeśli chcesz otrzymywać newsletter: Rejestracja w systemie

Jeśli chcesz edytować/usunąć swoje dane, zaloguj się.


»Przypomnij hasło

Słownik inwestora

Odwiedź słownik pojęć. Pomożemy Ci zrozumieć terminologię związaną z inwestowaniem na giełdzie. Możesz też pomóc nam budować słownik.

Rodzaje wykresów giełdowych – wykresy uwzględniające czas

Wykresy giełdowe są graficzną prezentacją historii rozkładu cen dla papierów wartościowych czy jakichkolwiek innych instrumentów finansowych, których kurs zmienia się w czasie.

Wykres cenowy jest zatem sekwencją cen nałożonych na określonej linii czasu i jako taki stanowi podstawę i punkt wyjścia do analizy inwestycji oraz prognozowania przyszłych kierunków notowań kursów giełdowych.

Analitycy techniczni, przedstawiając w formie wykresów historię zmian notowań instrumentów finansowych, dążą do zidentyfikowania trendów i powtarzających się formacji cenowych, by przewidzieć przyszłe kierunki, w jakich podąży rynek, mając przede wszystkim na uwadze minimalizację ryzyka poniesienia strat na transakcjach giełdowych. Zdaniem analityków wykresy odzwierciedlają zachowanie rynku podległe pewnym powtarzającym sięschematom i regułom. Z psychologicznego punktu widzenia są one obrazem przepływów chciwości, strachu i innych emocji, jakim nieustannie ulegają inwestorzy giełdowi.

Istnieje mnóstwo form i stylów wykresów, by graficznie odzwierciedlać prawie wszystko, co dzieje się na rynku. Każdy wykres giełdowy może być sporządzony w oparciu o ustalony horyzont czasowy (tzw. „tick”), w zależności od interesującego nas horyzontu inwestycji i dokładności sporządzanej analizy. Przy sporządzaniu wykresu można zatem brać pod uwagę dane roczne, kwartalne, miesięczne, tygodniowe, dzienne, godzinne, 15 – minutowe i inne. Wykresy giełdowe mogą prezentować jedynie ceny zamknięcia lub uwzględniać również okresowe maksima i minima oraz ceny otwarcia rynku. Mogą one być skonstruowane w oparciu o skalę arytmetyczną, logarytmiczną lub przedstawione w formie np. średnich dla kursów czy oscylatorów.

Oczywiście ilość informacji przedstawionych na wykresie może być znacznie większa, a ich zaawansowanie matematyczne – znacznie głębsze, w zależności od potrzeb analizy. W celu zrozumienia istoty poszczególnych rodzajów wykresów stosowanych w analizie technicznej niezbędne jest wyjaśnienie kilku podstawowych pojęć wynikających z reguł obrotu giełdowego. Znaczenie mają tu różne rodzaje cen, jakie odnotowuje się na notowanym walorze, które bierze się pod uwagę przy tworzeniu wykresu oraz wolumen obrotu na walorach.

Cena otwarcia – jest to cena, po której zostaje zawarta pierwsza transakcja w danym okresie czasu. Dla wykresów w układzie dziennym jest to cena pierwszej transakcji na otwarcie sesji giełdowej. Dla tygodniowego ticku będzie to cena otwierająca sesję w pierwszym dniu tygodnia itd.

Cena maksymalna – jest to najwyższa cena osiągnięta przez notowania papieru wartościowego w przeciągu analizowanego okresu. Wyznacza ona maksimum, jakie kupujący są skłonni zaakceptować nabywając dany instrument finansowy, powyżej którego brakuje chętnych do kupna.

Cena minimalna – jest to najniższa cena osiągnięta przez walor w danym okresie. Wielkość ta reprezentuje minimum, jakie gotowi są zaakceptować potencjalni sprzedający pozbywając się papierów wartościowych.

Cena zamknięcia – jest to cena, po której została zawarta ostatnia transakcja w danym okresie. Najczęściej brana jest pod uwagę cena ustalona na tzw. „fixingu” kończącym sesję giełdową w danym dniu. Ceny zamknięcia mają dla wielu inwestorów największe znaczenie, bowiem to właśnie ceny zamknięcia wyznaczają podstawę do wyceny wartości portfela po zakończeniu dnia sesyjnego.

Wolumen – jest miarą zaangażowania uczestników rynku w danym okresie czasu. O ile zmiany cen odzwierciedlają charakter nastrojów dominujących na rynku, to wolumen pokazuje ich natężenie, czyli ilość papierów wartościowych będących przedmiotem obrotu w danym okresie.
 

Wykresy uwzględniające czynnik czasu

Wykres liniowy jest najprostszym w swej formie rodzajem wykresu, przez co jest jednym z najczęściej stosowanych rodzajów wykresów danych giełdowych. W warunkach polskich jest to nadal najpowszechniejszy rodzaj prezentacji danych, chociaż jego popularność zmniejszyła się z wprowadzeniem notowań ciągłych, a szczególnie po uruchomieniu nowego sytemu obrotu giełdowego WARSET.

Najczęściej jest on tworzony poprzez łączenie ze sobą cen zamknięcia notowań waloru z okresu branego pod uwagę, z pominięciem informacji o pozostałych cenach. Nie wyklucza to jednak łączenia w wykres liniowy np. cen otwarcia, czy stosowania średnich dla kursów do budowy wykresów. Z kolei w trakcie notowań ciągłych wykres liniowy łączy ceny każdej transakcji zawartej na danym walorze na bieżąco podczas sesji giełdowej.

Zaletą tego rodzaju wykresu jest jego przejrzystość i prostota podstawowej interpretacji. Wielu użytkowników wykresów giełdowych preferuje taką formę graficznej prezentacji cen, nawet wówczas, gdy wszystkie inne dane są dostępne, ponieważ w ich przekonaniu jest ona klarowniejsza, a włączenie innych danych może zaciemnić obraz sytuacji na rynku. Wykresy liniowe pozwalają na szybką, łatwą w interpretacji i przejrzystą ocenę stanu rynku, a jednocześnie umożliwiają stosowanie wielu narzędzi technicznych, jak chociażby linie trendu, średnie, czy formacje, na temat których szerzej traktuje niniejsza praca w dalszej części.

Wykres słupkowy jest bardziej zaawansowaną formą prezentacji danych giełdowych. Przedstawia on wzajemne relacje różnych kategorii cen papieru wartościowego w danym okresie. Do utworzenia pojedynczego słupka konieczne są informacje na temat ceny otwarcia, ceny maksymalnej, minimalnej i ceny zamknięcia waloru w danym okresie.

Jest on tworzony poprzez połączenie pionową linią ceny maksymalnej i minimalnej, jakie zaistniały w danym okresie obrotu oraz oznaczenie za pomocą poprzecznych kresek ceny zamknięcia (po stronie prawej słupka) i ceny otwarcia (po stronie lewej). Zatem w przypadku danej sesji giełdowej pojedynczy słupek będzie informował o cenie otwarcia, dziennym maksimum i minimum cenowym oraz o cenie zamknięcia papieru.

Wykres słupkowy zawiera w sobie znacznie więcej informacji na temat faktycznego stanu rynku niż wykres liniowy, biorąc pod uwagę ten sam okres czasu. Przedstawia on wzajemne relacje oraz zachowanie strony popytowej i podażowej rynku, pozwalając na pełniejszą ocenę sytuacji na danym papierze wartościowym, przez co stanowi dużo dokładniejszą prezentację graficzną zmienności cen w czasie. Jako wadę tego rodzaju wykresu można natomiast wskazać konieczność posiadania większego zakresu danych do wykreślenia pojedynczego słupka, których dostępność w serwisach giełdowych może być ograniczona.

Wykresy świecowe są jednym z najstarszych sposobów przedstawiania zmienności cen notowań instrumentów finansowych. Ich początki sięgają czasów XVII wieku, kiedy w Japonii (ojczyźnie wykresów świecowych) przy wykorzystaniu pierwowzoru wykresów świecowych przewidywano zmiany cen na rynku płodów rolnych. Do Europy i Stanów Zjednoczonych technika ta dotarła dopiero w latach dziewięćdziesiątych XX wieku. Obecnie wykresy świecowe stanowią dla wielu zawodowych inwestorów i analityków podstawę warsztatu technicznego, który na dobre przyjął się również w polskich warunkach.

W swej budowie świece przypominają wykres słupkowy, a pojedyncza linia świecy składa się z tych samych elementów – ceny otwarcia, maksimum, minimum i ceny zamknięcia z danego okresu. W porównaniu ze słupkiem, świecę cechuje jednak specyficzny dla niej sposób prezentacji danych, pozwalający na szybką i jednoznaczną obserwację stanu rynku, nawet na podstawie pojedynczej świecy.

Różnica pomiędzy ceną otwarcia a ceną zamknięcia waloru tworzy tzw. „korpus” świecy – jej najważniejszy element analityczny. Barwa korpusu świecy wskazuje na dominację danej grupy na rynku, zaś jego wysokość mówi o presji danej grupy na zmienność kursu. Biały korpus powstaje, gdy cena zamknięcia jest wyższa od ceny otwarcia, zaś czarny korpus informuje, że cena zamknięcia znalazła się poniżej ceny otwarcia notowań waloru w danym okresie. Jeżeli zaś cena otwarcia będzie równa cenie zamknięcia świeca będzie pozbawiona korpusu. Korpus świecy przedstawia zatem nie tylko poziom cen, jaki są w stanie osiągnąć siły popytu i podaży, ale mówi też o tym, jaki poziom cen poszczególne grupy na rynku są w stanie utrzymać.

Jeżeli amplituda wahań cen w okresie notowań waloru wykracza poza widełki wyznaczone otwarciem i zamknięciem, korpus świecy zostaje uzupełniony o tzw. „knot” lub „cień”. Cienie oznaczają skrajne poziomy cen, jakie osiągnęła cena waloru w danym okresie, ale których danej stronie rynku nie udało się utrzymać. Maksymalna cena jest oznaczana przez górny cień świecy, powyżej jej korpusu, minimalna zaś przez dolny cień, poniżej korpusu. Świeca może zatem posiadać dwa cienie, jeden cień, albo może nie posiadać ich w ogóle

Wykresy świecowe przedstawiają bardziej szczegółowo i dogłębnie sytuację na rynku niż wykresy słupkowe. Są bogatsze o wymiar i kolor. Mogą być stosowane w różnych ujęciach czasowych i na różnych rynkach. Ukazują w obrazowy sposób układy sił pomiędzy popytem a podażą i jasno określają, kto dominuje na rynku – byki czy niedźwiedzie. Bez wnikliwej analizy wykresy słupkowe nie dają tej możliwości.

Dom Maklerski BZ WBK

Ocena: 0/5 (0)
Liczba wejść: 1468

Komentarz (0)

  • Brak komentarzy
Ministerstwo Skarbu Państwa